Rij-angst / flauwvalangst

straatvrees, rijangst, vliegangst, hoogtevrees, claustrofobie ( lift - gesloten ruimtes -sloten van toiletdeuren etc. ) watervrees, reisangst, angst om alleen te zijn, angst om ontlasting te verliezen.

Moderator: Jenny_

Rij-angst / flauwvalangst

Berichtdoor Ringbearer » 14 feb 2011 19:06

Ik heb al jarenlang last van allerlei angsten. Het lijkt intussen wel een rode draad door mijn leven te zijn, het vechten tegen angsten. Het begon ooit met paniekaanvallen in de trein, in de bus, in winkels en zelfs op straat. Daar heb ik cognitieve gedragstherapie voor gehad en dat hielp me om het grotendeels onder controle te houden. Echte paniekaanvallen heb ik niet zo vaak meer, ten minste, niet zoals ik die toen had, met hartkloppingen e.d.

Sinds een tijdje heb ik toch weer last van een soort angst, namelijk bij het autorijden. Het is een soort combinatie van rij-angst en flauwvalangst: als ik rij, en met name op de snelweg, krijg ik vaak een angstvlaag over me en ben ik vreselijk bang om achter het stuur flauw te vallen. Zoiets zou natuurlijk fataal af kunnen lopen en dat is waarom ik er juist in de auto zo'n last van heb. Het is nog erger als er iemand bij me in de auto zit, want dan zou ik die ook in gevaar brengen en daarbij zou ik het vreselijk gênant vinden. Die schaamte voedt mijn angst dus ook nog.

Op een of andere manier kan ik deze angst niet goed onder controle krijgen met reële gedachten. Het voelt namelijk anders dan de paniekaanvallen die ik voorheen in de trein had. Ik voel me namelijk helemaal wit wegtrekken en het lijkt alsof iets me al wegtrekt naar het flauwvalstadium. Ik hou mijn adem direct in en ik krijg een soort hyperventilatie. Vooral dat gevoel dat ik wit wegtrek en dat iets aan me trekt, beangstigt me enorm. Het is net alsof ik echt ga flauwvallen, maar dat is in zo'n situatie nooit echt gebeurd. Sterker nog: ik ben in een andere situatie (bloed prikken) wel eens echt bijna flauwgevallen, dus ik weet hoe het is als je echt dreigt flauw te vallen. Mijn gevoel in de auto is wel degelijk anders. Ondanks dat krijg ik mijn angst niet weg. Ik ben er alsnog van overtuigd dat ik echt flauw kan vallen, zonder dat er daadwerkelijk reden toe is, alsof ik dat met mijn geest zou kunnen laten gebeuren.

Intussen breidt mijn angst zich ook uit tot andere situaties. Als ik met iemand sta te praten, ben ik ook ineens bang om flauw te vallen, met alle schaamte van dien. Ik voel me dan ook wat wiebelen op mijn benen, wat het dus nog reëler laat lijken. Ik probeer me in al deze situaties tot de orde te roepen: ik zeg dan tegen mijzelf: niet doen, niet aan denken. Gewoon blijven staan. De vlaag gaat dan vaak over, behalve in de auto. Dan zakt de angst even weg, maar komt later gewoon weer opnieuw, als een golfbeweging. Dit belemmert mij nogal, want ik durf bijvoorbeeld geen lange stukken te rijden. Het is niet dat ik de snelweg compleet vermijd, maar ritten van een uur of langer doe ik niet.

Ik wil graag tegen mijn angst vechten en alsnog lange autoritten durven doen. Heeft iemand hier ook last van? En heeft iemand tips? Ik zou weer naar de psycholoog kunnen gaan, maar misschien is rijles door een rijschool voor mensen met rij-angst ook wel iets. Hebben jullie daar ervaring mee?
Ringbearer
 
Berichten: 3
Geregistreerd op: 18 dec 2002 22:24

Keer terug naar Ruimtelijke Fobieën

Wie is er online

Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers en 3 gasten